جعفر شهرى باف
28
طهران قديم ( فارسى )
مكروهات و دستورات ديگر امور زير كه بد و مكروه داشته از آنها منع ميكردند و مسائلى كه به آنها توجه ميدادند ، مانند سفر رفتن به تنهائى و سكونت در خانهاى كه ستار و حفاظ نداشته باشد و اقامت در خانهى شكسته و خاكروبه در خانه نگاهداشتن و دهانهى ظروف آب و روى غذا را بازداشتن و اين دستورات كه از خانهها بيرون نروند مگر آتش و حرارت و شعله را در آن خاموش كرده باشند و با دست و پنجهء آلوده غذا نخورند كه به بيمارى مبتلا گردند و تنها نخوابند و اموات خود را خفيف نسازند و در قبرستانها نخندند و مضحكه نداشته باشند و بعد از انفاق و محبت منت نگذارند و نظر در خانههاى مردم نيندازند و پيشسلام باشند و ملاقات دوستان را پيشى داشته باشند و دورى كنند از طعامى كه برابر سير بگذارند و هديه به كسى فرستند كه امتنان نداشته باشد . ديگر خانه بسيار بلند ساختن را مذموم ميدانستند و اجارهنشينى و اجارهنشين آوردن را مكروه و يكسان ميخواندند و از اثرات ذاتى جمعآورى مال حرام ميدانستند كه صاحب خود را تكليف به ساختن ابنيهء بلند و عظيم ميسازد تا خود را تلف و صاحب خود به دردسر اندازد ، اما مستحب ميدانستند خانهء گشاده و وسيع داشته باشند كه خانهء وسيع عيبها را ميپوشاند . و از سعادتها و نعمات خدا ميدانستند براى كسى كه خانهء فراخ و دوستان بسيار و دشمن اندك و همسر صالح و فرزند شبيه به پدر و مادر و مركب رهوار و همسايهء خوب و رزق بىاضطراب داشته باشد . دستور - ادب - اخلاق ديگر دستورات و تعاليم جمعآورى شدهى زير از بزرگترها كه به تناسب و اقتضا علما و عملا به ذهن كوچكترها ميكردند : با دوستان مهربانى و اتصال داشته باشند و چون غائب باشند از احوالشان بپرسند و چون در سفر باشند با نامه از هم